Deelname op eigen risico?

Onlangs deed ik mee aan een retraite-weekend in de natuur. Zonder telefoon maar met een backpak en een zeiltje om onder te slapen (tarp) trok ik het bos in om een etmaal in afzondering door te brengen. De zon scheen en de vogels zongen onophoudelijk. Het was er fijn. In de nacht bleek het bos geen enge plek maar een oase van rust. Geïnspireerd en tevreden liep ik de volgende dag het bos weer uit. Na het uitwisselen van ervaringen bij het kampvuur zwaaide ik de organisatoren uit. Als een tevreden klant ging ik naar huis. Maar wat als mijn retraite minder fortuinlijk was verlopen? Activiteiten verlopen soms anders dan deelnemers én organisatoren hopen.

Er kan sprake zijn van onverwachte, noodlottige omstandigheden zoals omslaand weer of falend materiaal. Denk aan de situatie dat de bliksem was ingeslagen naast m’n tarp. De kans op ernstig letsel of erger is dan heel groot. Ook kan sprake zijn verwachtingen die om de één of andere reden niet ingelost worden, bijvoorbeeld omdat de begeleiding of de accommodatie tegenviel. De gevolgen hiervan zijn minder verstrekkend dan fysiek letsel, maar geen ondernemer (of organisator) wil ontevreden klanten.

Of een organisator van een activiteit aansprakelijk is voor ongelukken die tot letsel of andere schade leiden is in hoge mate afhankelijk van de omstandigheden van het geval. Er zal telkens gekeken moeten worden naar bijvoorbeeld de kans op schade, de aard en de ernst van de ontstane schade en hoe bezwaarlijk het was om passende veiligheidsmaatregelen te treffen. Bij een activiteit met een grotere kans op schade zal de lat hoger liggen. Goede algemene voorwaarden gecombineerd met een adequate verzekering kunnen het risico op aansprakelijkheid temperen – het bekende ‘deelname op eigen risico’ – maar zeker niet altijd wegnemen.

Bovendien is relevant hoe de afspraak om deel te nemen aan een activiteit tot stand is gekomen. Weet de organisator eigenlijk wel wie er aan zijn activiteit deelneemt? Een organisator die bijvoorbeeld niet nagaat of een deelnemer daadwerkelijk aan de vereiste voorkennis, ervaring of fysieke- / mentale gesteldheid voldoet heeft wat uit te leggen als er ongelukken gebeuren en kan zich niet zonder meer verbergen achter zijn voorwaarden. En ook een deelnemer doet er goed aan om zich van tevoren af te vragen met wie hij in zee gaat.

In het geval organisatoren worden aangesproken vanwege niet-ingeloste verwachtingen, zal van geval tot geval onderzocht moeten worden of geleverd is wat op grond van de onderlinge gemaakte afspraken verwacht mocht worden. Soms zal dat duidelijk zijn, bijvoorbeeld als ik mijn retraite niet in het bos maar op een industrieterrein had moeten doorbrengen. Maar natuurlijk zijn er veel meer situaties waarin het minder zwart-wit is. Wat als ik bijvoorbeeld bij aankomst in het bos te horen had gekregen dat ik niet onder een tarp zou slapen maar in een blokhut? Had dat (te)veel afbreuk gedaan aan mijn gevoel van natuurbeleving? En wat als de organisatie vanwege overmacht geen tarp kon leveren?

Ben jij organisator van een training, cursus, reis of een andere activiteit? The Mindful Lawyer kan je bijvoorbeeld helpen met een juridische risicoanalyse en het opstellen van de algemene voorwaarden die passen bij jouw situatie. One size fits no one. Mocht het dan onverhoopt toch misgaan, dan kan The Mindful Lawyer je helpen als je te maken krijgt met een aansprakelijkstelling. Neem vrijblijvend contact op voor een gratis kennismaking. Dan ben je straks goed voorbereid als de Corona-beperkingen zijn opgeheven en jij weer helemaal ‘los kan gaan’.

Ook deelnemers aan evenementen, trainingen, reizen en dergelijke die om wat voor reden dan ook ontevreden zijn, zijn meer dan welkom voor een gratis kennismaking. Goed om te weten: heb je een rechtsbijstandsverzekering, dan worden de werkzaamheden van The Mindful Lawyer vaak vergoed.

Roadblock

Toen onlangs mijn (Martin) favoriete wandelpad werd afgesloten door de terreineigenaar was dat een flinke schok. Ik had er totaal geen rekening mee gehouden dat mijn vaste wandelronde ooit ontoegankelijk gemaakt zou worden. Toen ik op internet ging speuren naar de historie van het pad bleek dat het al sinds de 19e eeuw – letterlijk – op de kaart staat. Bovendien haakt het aan op diverse andere wegen en paden. Niet zo gek dus dat dat ik geen rekening had gehouden met een blokkade. Het zette mij aan het denken: mag een terreineigenaar naar eigen inzicht openbaar toegankelijke wegen en paden afsluiten?

Het antwoord hierop is niet eenvoudig te geven. Van groot belang is in elk geval of het een weg is als bedoeld in de Wegenwet. Dat wil zeggen één die als functie heeft om ‘openbaar verkeer’ af te wikkelen en naar zijn aard een ‘grote, onbepaalde publieksgroep’ dient. Is sprake van een weg als bedoeld in de Wegenwet, dan zal de gemeente veelal handhavend moeten optreden als een terreineigenaar de weg blokkeert. Dat de weg dan over privéterrein loopt maakt dat niet anders.

Uit de rechtspraktijk blijkt dat van geval tot geval gekeken moet worden hoe een weg of pad feitelijk wordt gebruikt. Verklaringen van buurtbewoners dat een weg ‘openbaar is’ zijn daarvoor onvoldoende. Ook een pad dat door ‘vaste gebruikers’ wordt gebruikt, bijvoorbeeld om over het erf van een ander van en naar tuinen of garages te lopen is geen weg als bedoeld in de Wegenwet. Dat geldt ook voor wegen en paden die enkel recreatief worden gebruikt. Dat een weg of pad op een plattegrond staat is op zichzelf ook onvoldoende om te spreken van een openbare weg.

Kortom: wordt je geconfronteerd met een afgesloten weg of pad over privéterrein, dan is het van groot belang om de feiten over het gebruik goed op een rijtje te hebben én te onderbouwen. Daarbij is het raadzaam op de zaak niet te lang op z’n beloop te laten. The Mindful Lawyer kan je helpen met het onderzoeken van de situatie, het vergaren van bewijsmiddelen en zodoende met het opbouwen van een stevig dossier. Ook kan The Mindful Lawyer in overleg treden met de eigenaar en zo nodig de gemeente verzoeken handhavend op te treden. Neem gerust contact op voor een gratis kennismaking.

Wat betreft ‘mijn’ vaste wandelpad: ik heb deze week gehoord dat het pad tijdelijk is afgesloten vanwege een broedende kraanvogel. Als natuurliefhebber maakt dat de afsluiting draaglijk en zodra de vogel weer gevlogen is mag ik mijn vaste rondje weer lopen 🙂

Ongevraagd onderhoud

Wonen in het buitengebied is een zegen. Ik prijs mijzelf elke dag gelukkig als ik over m’n erf struin en uitkijk over de landerijen en het aangrenzende natuurgebied. Ik waan me soms een koning met een eigen koninkrijk op de heide. Wie doet mij wat?

Ik zou daardoor bijna vergeten dat mijn koninkrijk wordt omgeven door de koninkrijken van anderen . Anderen die soms letterlijk aan mijn grenzen komen. Onlangs werd ik daar ruw mee geconfronteerd toen ‘s ochtends vroeg een ronkende trekker van de gemeente de rust op mijn erf verstoorde.

Aan de trekker hing een machine die een drooggevallen, dichtgeslibte en begroeide geul pal naast mijn erfafrastering te lijf ging. Wij waren best blij met de geul zoals die was: wateroverlast hadden we niet, er stonden brem- en heidestruiken in en in het voorjaar bloeiden er fraaie bloemen. Toen de trekker vertrokken was resteerde een woestenij: bijna al het groen was weg, boomwortels beschadigd en her en der waren kabels en leidingen omhoog gekomen.

Acties van derden kunnen van invloed zijn op jouw eigendommen en woongenot. Het gevoel baas op eigen erf te zijn kan verstoord worden door anderen met onderhouds- of klusdrift. Zeker nu het voorjaar weer aanbreekt komen de machines en gereedschappen weer veelvuldig uit de schuur. Het is dan prettig om te weten wat je rechten en plichten zijn.

Wist je bijvoorbeeld dat het onderhoud van watergangen vaak een gedeelde verantwoordelijkheid is van eigenaren van aangrenzende erven? Dat je overhangende takken van je buren onder omstandigheden zelf mag verwijderen? Dat je vaak samen met je buur verantwoordelijk bent voor een erfafscheiding, dus ook financieel? Of dat je de afvoer van water, vieze luchtjes en geluid vanaf het erf van je buren niet zonder meer hoeft toe te staan?

Heb jij het gevoel dat anderen geen rekening houden met jouw grenzen bij hun plannen? En wil je graag weten hoeveel ruimte jij mag opeisen? The Mindful Lawyer helpt je graag verder! Dat kan met een juridische procedure, maar dat hoeft niet. Het probleem in dit soort situaties is vaak dat anderen – óók overheden – niet weten hoe de regels zijn. Men ‘doet maar wat’, al is het veelal met de beste bedoelingen. Een gesprek met de ander doet dan vaak al wonderen, zodat naar ieders tevredenheid afspraken gemaakt kunnen worden.

Neem contact op om eens vrijblijvend te sparren!