Conflict oplossen? Zorg voor je wederpartij!

Als we als professionals met een conflict aan de slag gaan, zoeken we meestal naar een neutrale, zakelijke houding in het contact met de wederpartij. Op die manier hopen we deskundig en objectief te blijven. We zijn vaak bang te vroeg de spreekwoordelijke messen te moeten slijpen. Gepaste afstand houden voorkomt dat, denken we. En je mag niet heulen met de vijand, toch?

Maar wil je je conflict echt oplossen? Dan is het tegenovergestelde van de afstandelijke aanpak een beter idee. Heb jij je wel eens echt verdiept in je wederpartij? Wat als je hem zou faciliteren en zelfs verzorgen? Het levert mij en mijn klanten succes op. In deze blog leg ik uit waarom.

We beginnen bij het begin: Wat is een conflict eigenlijk? Een conflict is botsende realiteit. Mensen zijn eenzame wezens met een eigen realiteit. We bekijken de wereld door onze eigen ogen. Onze realiteit is subjectief, ook al stemt hij ook vaak overeen met de realiteit van anderen. Op die momenten delen we: snoepjes, spullen of gedachten.

Iedere persoon – ook een rechtspersoon – heeft zijn realiteit. Ik noem dat zijn verhaal. Een conflict is de botsing van het verhaal van de ene persoon met het verhaal van de andere persoon. Het oplossen van het conflict is het samenbrengen van de twee verhalen.

Voor het samenbrengen van twee verhalen heb je vooral de betrokkenen zelf nodig. Neem Roodkapje en de wolf. Dat voorbeeld lijkt misschien kleuterachtig, maar het weerspiegelt het gemiddelde conflict.

In mijn voorbeeld is het sprookje net afgelopen. Roodkapje is bevrijd uit de buik van de wolf en – eenmaal hersteld – vraagt zij zich af hoe zij de wolf kan aanpakken. Er zijn waarschijnlijk twee verhalen: de realiteit van Roodkapje en de realiteit van de wolf. Kan de wolf zich ook herkennen in het gedeelte dat hij Roodkapje heeft opgegeten? De herinnering daaraan delen Roodkapje en hij misschien wel. Zo kan er weer één verhaal ontstaan en wordt het conflict opgelost.

Hoe krijgen we de wolf zo ver dat hij toegeeft dat hij Roodkapje heeft opgegeten? Je kunt je vast voorstellen dat de wolf daar durf voor nodig heeft. Hij moet immers iets toegeven. Toegeven is spannend. Vanwege het risico op verlies. Degene die toegeeft ziet zichzelf vaak veel op het spel zetten. Zijn eer en goede naam, zijn handel. En voor de meesten geldt: sorry seems to be the hardest word. Verder zijn er vaak praktische bezwaren om tot één verhaal te komen. Ook dan is durf nodig. Durf is het moment dat je angst overwint en bezwaren overbrugt om je doel te bereiken.

Als het voor Roodkapje belangrijk is dat de wolf erkent dat hij haar heeft opgegeten, is het belangrijk dat de wolf de daarvoor benodigde durf ontwikkelt. Juridische maatregelen kunnen grenzen afdwingen en soms is dat nodig. Maar binnen die grenzen bereik je meer door de wolf te helpen durven. Toenemende druk helpt niet. Denk maar aan watervrees. Angst overwin je in vertrouwen. Er is rust en ruimte voor nodig. Een tijdje geleden stelde ik een wederpartij daarom een cooldown-periode voor van een aantal maanden. Daarna hadden klant en wederpartij weer vertrouwen in de onderhandelingen.

Een ontspannen wederpartij durft zijn blik te verruimen van het ik-perspectief naar nieuwe mogelijkheden. Bekijk je wederpartij daarom eens goed: Wat heeft hij of zij nodig? Wat kan hem of haar geruststellen? Wat zou hem of haar blij maken? Hoe faciliteer ik mijn wederpartij zodat hij zijn bezwaren durft te overbruggen?

Wat laat het Roodkapjemodel jou zien over jouw conflictsituatie? Ik ben heel benieuwd. Laat een bericht achter of stuur een e-mail naar info@themindfullawyer.nl.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *